Joyce
33 jaar, redacteur.

Klachten: burn-out, gespannen kaken, suizende oren, tintelingen, wollig hoofd

In oktober 2016 was ik niet meer in staat naar mijn werk te gaan vanwege een burn-out. Ik kon mij niet meer concentreren, mijn oren suisden, wangen tintelden en kaken spanden zich aan als ik mij mentaal ook maar iets inspande. Ik was erg emotioneel, moe en wollig in mijn hoofd. Interactie kostte veel energie. Ik was niet meer in staat werk te verzetten en deel te nemen aan sociale activiteiten.

Ik had een enorme hang naar controle

In de aanloop naar de burn-out voelde ik me erg afgescheiden van anderen. Ik ging contact uit de weg en was erg rigide in hoe de dingen moesten gebeuren. Ik had een enorme hang naar controle en had geen ruimte in mijn hoofd voor flexibiliteit. Ik ging naar de huisarts met het idee dat ik een aan autisme verwante stoornis zou kunnen hebben. Zij verwees mij door naar de psycholoog voor een onderzoekstraject. De burn-out en de start van dat traject liepen gelijk op.

Ik kreeg te maken met een psycholoog die mij onderwierp aan een autisme-onderzoek, maar ook met een Arbo arts. Op eigen initiatief nam ik deel aan een persoonlijk ontwikkeltraject bij een Zijns coach en Veranderdeskundige. Zij hielpen me naar mijn eigen denkprocessen, gewoontes en overtuigingen te kijken. Zo kon ik bijvoorbeeld ervaren dat bepaalde negatieve gedachten een directe fysieke reactie in mijn lijf veroorzaakte. Zoals spanning op mijn borst, een dichtgeknepen keel of een straktrekkende nek.

Door het observeren van de samenwerking tussen lichaam en geest begon mijn herstel.

De burn-out was vier maanden ernstig, daarna ging ik in zes maanden tijd richting herstel. Het keerpunt was voor mij het persoonlijke ontwikkeltraject. Door het observeren van de samenwerking tussen lichaam en geest begon mijn herstel. Ik ervoer hoe ik in mijn lichaam spanning opbouwde en welke overtuigingen, die niet op ‘waarheid’ bleken te berusten, daaraan ten grondslag lagen. Ik ging beter voelen wat ik nodig had en kreeg ook weer het vertrouwen om daarnaar te handelen.

Een aan autisme verwante stoornis bleek ik niet te hebben en ik vraag mij af of ik zonder het zelfonderzoek zo snel stappen richting herstel zou hebben gemaakt.

Mijn boodschap aan de gezondheidszorg:

“In de traditionele gezondheidszorg ligt de focus teveel op symptoombestrijding. Neem bij aanvang de tijd om de mens meer in zijn geheel te bekijken, dit zal aan het eind van de rit tijd en kosten besparen omdat de kans groter is dat het probleem dat aan de kern van de klachten ligt wordt aangepakt.”

Back To Top