Lisanne
38 jaar, Stressortherapeut & leerkracht speciaal onderwijs

Klachten: Ziekte van Lyme, CVS, fibromyalgie, PEM, Long-covid

Toen ik in mei 2016 terugkwam van een weekend kamperen ontdekte ik een slaapvoet. Na 24 uur voelde ook mijn andere voet als verdoofd en dit trok door naar beide benen. Vage klachten stapelden zich op, vermoeidheid en hoofdpijn deden mee. Na een aantal onderzoeken kwam hier de Ziekte van Lyme uit. Gelukkig, er was een naam voor deze vreemde klachten waardoor ik me mezelf niet meer voelde in mijn lichaam. Na behandeling met antibiotica kwamen dezelfde klachten, deze keer versterkt, anderhalf jaar later terug. Fibromyalgie en CVS waren nu de diagnoses, hier moest ik ‘mee leren leven’. Al balancerend, zoekend en doserend gaf ik mijn leven vorm, vaak met een verhoogde lichaamstemperatuur. Het was alle zeilen bijzetten en veel keuzes maken, zeker in mijn werk binnen het speciaal onderwijs.
Als ‘kwetsbare’ was ik voorzichtig en sprong ik tegelijkertijd met alle goodwill bij waar nodig toen covid in 2020 in Nederland aankwam. Ik at gezond, sportte licht, ging op tijd naar bed en vermeed verkouden mensen. Kortom ik deed er alles aan om maar geen covid te krijgen om te voorkomen dat ik long-covid kreeg, want ik was toen al bang voor de lange variant. Later realiseerde ik me dat ik daarmee dus al onveiligheidssignalen naar mijn brein aan het zenden was.

In april 2022 was ook ik aan de beurt en was er een positieve besmetting. Het zweet brak me uit en een enorme hoofdpijn diende zich aan. Die hoofdpijn breidde zich uit op dag vier: ik moest bijna huilen van de pijn (alsof er in mijn hoofd geboord werd) en voelde me opgesloten en wazig in mijn eigen hoofd. Bukken, staan, zitten, lopen, draaien: het lukte nauwelijks. Geluid, licht, mensen, beweging; alles was te veel.
Fysio, ergo, schema’s, supplementen, ontgiften, zonnebril op, oordoppen in; ik pakte alles aan met als resultaat dat ik steeds zieker werd. Knokken, negeren, mijn best doen, alles bijhouden, uit noodzaak naar mijn werk; het bracht me weinig. Mijn dagen bestonden daarna uit: laat opstaan, ontbijten, klein rondje lopen (max 300 meter, waarna PEM optrad), veel liggen, douchen en weer op tijd naar bed. Pijn en andere klachten werden mijn vijand.

Vijftien maanden later, in de zomer van 2023, hoorde ik iets over mindbody. Alles wat ik tot nu toe geprobeerd had, werkte averechts. Wellicht was dit een ingang?
Lezen op Facebook over mindbody, het boek The way out van Alan Gordon, de gehele podcast van Lief Klein Leven; ik pakte alles aan en bleef maar luisteren en lezen. En al snel was ik dagelijks aan het schrijven. Ik kon niet meer stoppen, ik beet me erin vast en voelde vrijwel meteen: het gaat steeds iets beter met me.
Toen ik tijdens het schrijven naar emoties ging kijken vroeg ik mij af: hoe kan ik deze dan precies voelen? Diep van binnen voelde ik ook: ik kan en mag gaan herstellen. Hier kreeg ik heel veel vertrouwen van. Tijdens het lezen van Weg van de pijn van Saskia de Bruijn werd een verlangen aangewakkerd. Met name door deze zin in haar boek: ‘Hoe maak ik van datgene wat met mij gebeurt het mooiste dat mij ooit is overkomen?’ Daarna kon ik heel voorzichtig angst omzetten in vertrouwen.
In februari 2024 startte ik met een traject stressortherapie en ik voelde zekerheid: ik ga herstellen. Onder begeleiding ben ik op zoek gegaan naar onbewust onverwerkte emoties en dan op gevoelsniveau, dus niet analytisch. Van hoofd naar lichaam, van begrijpen/inzien naar voelen. Mijn lichaam mocht i.p.v. een vijand een liefdevolle vriend worden, een hulpbron die mij wat te vertellen had. Om mij beter te gaan voelen mocht ik beter gaan leren voelen.

Tweeënhalf jaar na mijn covidbesmetting voelde ik dat ik mijn eigen ‘ik’ had weggestopt in mijn leven. Ik mocht weer gaan leven vanuit mijn hart. Door heel liefdevol hiermee om te gaan kan ik zeggen dat niet alleen mijn lichaam, maar ook mijn hart en binnenste innerlijk genezen zijn. Op dit moment, 2025, ben ik geheel klachtenvrij. Geen Lymeklachten, vermoeidheid, griepklachten, stijfheid, fibromyalgie, covidklachten meer en ik ben medicatievrij. Ik heb me sinds negen jaar niet zo fit en energiek gevoeld!

Mijn boodschap aan de gezondheidszorg:

Ik ben mijn hart gaan volgen door zelf de opleiding tot stressortherapeut te doen omdat ik mensen met chronische pijnklachten veiligheid en vertrouwen wil leren bieden aan hun brein. Dat is mijn verlangen en tevens ook boodschap voor de gezondheidszorg: ga niet voorbij aan hart en lichaam: lichaam en geest zijn één! Luisteren naar je lichaam is niet zwak, dat is sterk!